Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Αμβλυμένες καταστάσεις, αποδομημένες λύσεις



Τα 4 τελευταία χρόνια της κρίσης, η ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας όλων μας έχει προβληθεί ως αναγκαία και ικανή συνθήκη ώστε να ανακάμψουμε ως πολίτες και ως χώρα. Όλοι συμφωνούμε σε αυτό. Τουλάχιστον εγώ δεν έχω συναντήσει κανένα Έλληνα που να μην πιστεύει ότι πρέπει να αλλάξουμε μυαλά. Από το να συμφωνούμε όμως να αλλάξουμε, μέχρι το να αλλάξουμε πραγματικά, η απόσταση είναι τεράστια. Και δυστυχώς, έχω την εντύπωση ότι είναι τόση όση η απόσταση της γης από το φεγγάρι. Γιατί το λέω αυτό; Διότι σε όλη αυτή τη συζήτηση δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμα σε ποιους τομείς ακριβώς πρέπει να αλλάξουμε, με αποτέλεσμα ο κάθε ένας από εμάς να εκλαμβάνει τις αλλαγές κατά το δοκούν, οι οποίες κατά τεκμήριο αφορούν πρώτα τους άλλους και...λίγο εμάς. Τουλάχιστον τα γεγονότα αυτό δείχνουν. Μια βασική παράμετρος στην οποία πρέπει να αλλάξουμε όλοι είναι στο να «ανοίξουμε» το μυαλό μας, να μάθουμε να δεχόμαστε την άλλη άποψη, να εκτιμούμε τη δημιουργικότητα και να αποβάλλουμε τον εντελώς άστοχο δογματισμό του ότι όλοι μας καταδιώκουν και θέλουν το κακό μας. Όταν η καχυποψία περισσεύει διαρκώς, τα προβλήματα παραμονεύουν. Αφορμή για τις σκέψεις αυτές έδωσε η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Ελέγχου Επικοινωνίας να ζητήσει την τροποποίηση του μηνύματος «Ε ρε, Jumbo που σας χρειάζεται», το οποίο συνοδεύει την νέα διαφημιστική καμπάνια των Jumbo. To σκεπτικό της απόφασης είναι ότι το μήνυμα αυτό, που στοχεύει – σωστά, όπως διατείνεται το Σ.Ε.Ε. – στο να δείξει ότι κάποιοι πωλούν αδικαιολόγητα ακριβά προϊόντα και υπηρεσίες τους, ενδέχεται να θεωρηθεί ότι αφορά όλες τις επαγγελματικές επιχειρήσεις αδιακρίτως. Ωστόσο, πόσο αφελής πρέπει να είναι ένας τηλεθεατής ώστε να θεωρήσει ότι αυτό το μήνυμα αφορά όλες τις επιχειρήσεις; Το ερώτημα είναι ρητορικό, αφού εκτιμώ ότι ένας νοήμων άνθρωπος θα καταλάβει ότι προφανώς δεν τις αφορά όλες. Από την άλλη, γιατί είναι κακό να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Γιατί πρέπει διαρκώς να αμβλύνουμε και να ωραιοποιούμε τα προβλήματα, αποδομώντας έτσι τις λύσεις τους; Κατά τη γνώμη μου, το μήνυμα «Ε ρε, Jumbo που σας χρειάζεται» είναι πολύ δυνατό και με ισχυρή δυναμική. Και σίγουρα, από τα πλέον δυνατά των τελευταίων χρόνων. Κι όμως, αυτό το μήνυμα κάποιοι θεώρησαν ότι τους δημιουργεί πρόβλημα. Εκτιμώ ότι η αντίδραση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου που ζήτησε τον σχετικό έλεγχο, ήταν υπερβολική. Η δημιουργικότητα και η καινοτομία απαιτούν «ανοικτά μυαλά», που ειλικρινά δεν ξέρω αν θα αποκτήσουμε ποτέ...

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ...

Η Ελλάδα χρεοκόπησε, Πορτογαλία και Ιρλανδία παλεύουν να το αποφύγουν, η Ιταλία μπήκε στο μάτι του κυκλώνα και δύσκολα θα ξεφύγει, Κύπρος, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία παίρνουν διαρκώς νέα μέτρα λιτότητας και υποβαθμίζονται από τους οίκους (προσωρινά η Γαλλία το απέφυγε αυτό). Το πρόβλημα της Ευρωζώνης τελικά δεν ήταν η Ελλάδα, απλά η χώρα αυτή ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος. Το πρόβλημα ήταν η ίδια η Ευρωζώνη, το ευρώ και ο τρόπος λειτουργίας τους. Νομισματική ένωση χωρίς πολιτική δεν νοείται. Και φυσικά η λύση είναι μια και ίσα που προλαβαίνουν: Ευρωομόλογα, τύπωμα χρήματος από την ΕΚΤ και τοποθέτησή του στην ευρωπαϊκή αγορά...χθες, με παράλληλη μείωση της έμμεσης φορολογίας για να κινηθεί η ευρωπαϊκή αγορά. Το χρέος των χωρών θα αυξηθεί βέβαια, αλλά με την ανάπτυξη που θα ακολουθήσει θα είναι πιο εύκολο να εξυπηρετηθεί. Οι διαρκείς περικοπές και τα μέτρα λιτότητας χωρίς αναπτυξιακά μέτρα θα οδηγήσουν μαθηματικά την Ευρωζώνη σε διάλυση. Αυτό το βλέπει και ένα μικρό παιδάκι που δεν έχει σπουδάσει στα ακριβά και κορυφαία διεθνή πανεπιστήμια που σπούδασαν αυτοί που μας κυβερνούν. Δεν βλέπουν την αλήθεια; Τη βλέπουν, αλλά υποτάχθηκαν στην φασιστική Γερμανία που θέλει να κάνει όλους τους Ευρωπαίους Γερμανούς, χωρίς να καταλαβαίνει ότι κάθε λαός έχει τις δικές του ιδιομορφίες και απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Η φασιστική Γερμανία ετοιμάζεται για 3η φορά να αιματοκυλίσει την Ευρώπη, αυτή τη φορά οικονομικά. ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ! Αν όμως θέλουν να μείνουν σε αυτό, ας το αποδείξουν έμπρακτα, δεχόμενοι τις παραπάνω κινήσεις που ούτως ή άλλως θα αναγκαστούν να πάρουν το πολύ σε ένα χρόνο από σήμερα. Ηλίθιους δεν έχουμε μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη. Και το όσκαρ ηλιθιότητας πάει στους Γερμανούς. Όσο για μας πρέπει να προχωρήσουμε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αλλά να σταματήσει...χθες η αφαίμαξη μισθωτών και συνταξιούχων. Να εστιάσουμε την προσοχή μας στην φοροδιαφυγή και μόνο εκεί. Και να κινηθούμε γρήγορα για την απορρόφηση των ΕΣΠΑ. Και φυσικά να σοβαρευτούμε σε όλα....