Το δάχτυλο μίκρυνε πολύ....

H δύσκολη οικονομική συγκυρία που διανύουμε δεν προέκυψε εξ παρθενογενέσεως. Ένας σοβαρός λόγος που συνέτεινε σε αυτό το αποτέλεσμα είναι η μοναδική ικανότητά μας να βάζουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί και να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Σήμερα όμως, αυτό το δάχτυλο...μίκρυνε πολύ. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι κάθε αγορά είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Συμφωνώ απόλυτα. Και στην ελληνική επιχειρηματικότητα κάναμε το ίδιο. Κρύβαμε τα προβλήματα ή τα ωραιοποιούσαμε. Σήμερα μιλάμε – μεταξύ άλλων - για κρίση στα media. Ως segment του κλάδου αυτού, αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζει και ο χώρος του Δωρεάν Τύπου. Από το 2000 και μετά, με την εμφάνιση της Metro, το συγκεκριμένο segment βίωσε μια πρωτοφανή ανάπτυξη, με εκατοντάδες νέους τίτλους να εμφανίζονται, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είχαν ούτε στρατηγική, ούτε υγιή πρότυπα ανάπτυξης, ούτε έφερναν κάποια καινοτομία. Απλά οι εκδότες τους πίστευαν ότι είχαν βρει τρόπο για εύκολο χρήμα. Η σημερινή κρίση όμως έχει θέσει την αγορά αυτή σε ένα διαρκές ξεκαθάρισμα. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε τίτλους με τα χαρακτηριστικά που ανέφερα παραπάνω, να κλείνουν ο ένας μετά τον άλλο. Και να επιβιώνουν μόνο εκείνοι που έχουν κάτι να πουν, πρεσβεύουν μια καινοτομία, καλύπτουν μια ανάγκη. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έλεγε ότι υπήρχαν δωρεάν έντυπα που ο μόνος στόχος τους ήταν να απορροφούν κρατική διαφήμιση, μέσα από επιχειρηματικές διαπλοκές. Κανείς δεν έλεγε ότι κάποιοι «εκδότες» εξέδιδαν δωρεάν έντυπα για ξέπλυμα χρήματος. Κανείς δεν έλεγε ότι κάποιοι από αυτούς εκβίαζαν διαφημιζόμενους και διαφημιστές για να τους δώσουν διαφήμιση. Με την έννοια αυτή, η σημερινή κρίση είναι καλοδεχούμενη. Ευχή όλων είναι ο Δωρεάν Τύπος να ξεκαθαρίσει από τους τυχοδιώκτες και όλους εκείνους που έκαναν κακό στην εικόνα του. Από εδώ και πέρα ένα δωρεάν έντυπο – αλλά και κάθε έντυπο γενικότερα – θα επιβιώνει μόνο εάν έχει κάτι να προσφέρει. Θεωρώ δεδομένο ότι από τη στιγμή που το τοπίο θα ξεκαθαρίσει, τα ποιοτικά δωρεάν έντυπα που θα παραμείνουν, θα αναδείξουν ακόμα περισσότερο τις μεγάλες δυνατότητές τους, τόσο απέναντι στο αναγνωστικό κοινό, όσο και απέναντι στη διαφημιστική αγορά.

«Μια γυναίκα θα αγοράσει οτιδήποτε για το οποίο νομίζει ότι το κατάστημα χάνει χρήματα» Κιν Χάμπαρντ

«Τα μεγάλο ερώτημα, στο οποίο δεν έχω καταφέρει ν' απαντήσω, παρά τα τριάντα χρόνια έρευνας στη γυναικεία ψυχή, είναι το τι θέλει μια γυναίκα» είχε πει ο Ζίγκμουντ Φρόιντ. Κι αν δεν απάντησε στο ερώτημα αυτό ολόκληρος Φρόιντ, γιατί άραγε να έχουμε απαιτήσεις να απαντηθεί από τους σύγχρονους marketers; Φευ! Διάβασα πρόσφατα σε ένα άρθρο της Walt Street Journal την άποψη ενός αμερικανού θεωρητικού του marketing, ο οποίος χαριτολογώντας είπε το αμίμητο «Αν η προσπάθεια που καταβάλαμε για να κατανοήσουμε τη γυναικεία ψυχοσύνθεση πήγαινε στη διαστημική έρευνα, τώρα θα πουλάγαμε χοτ-ντογκ στο φεγγάρι». Υπερβολή ή όχι, η γυναικεία ψυχοσύνθεση είναι αναμφίβολα δύσκολο να μελετηθεί κι αυτό δυσχεραίνει τη ζωή των marketers. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί και μια πρόκληση γι’ αυτούς. Πρόσφατες οικονομικές μελέτες έδειξαν ότι η οικονομική ανάκαμψη θα ξεκινήσει από τις γυναίκες, οι οποίες αποκτούν διαρκώς μεγαλύτερη καταναλωτική δύναμη. Αναπόφευκτα λοιπόν, το σύγχρονο marketing πρέπει να στραφεί σε αυτές, να τις προσεγγίσει με τον τρόπο που αυτές θέλουν, να μιλήσει στη γλώσσα τους, να απαντήσει στις ανάγκες τους.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού...

H επαναξιολόγηση και η αναθεώρηση παγιωμένων καταστάσεων στην ευρύτερη αγορά της επικοινωνίας, καταστάσεις που πλέον δεν δικαιολογούνται από την σκληρή πραγματικότητα της οικονομικής ύφεσης, δεν θεωρούνται κατ’ ανάγκη εξελίξεις αρνητικές. Όλοι συμφωνούμε ότι τα προηγούμενα χρόνια η λογική του «αυτόματου πιλότου» είχε δώσει μεν σημαντική ώθηση στην αγορά, δημιούργησε ωστόσο τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη ανορθόδοξων πρακτικών που σε βάθος χρόνου αποδείχθηκαν καταστροφικές. Τώρα που ήρθε η ώρα των διαρθρωτικών αλλαγών, διαβάζουμε και ακούμε για προτάσεις που πραγματικά είναι καινοτόμες, ουσιαστικές και άκρως δημιουργικές. Προτάσεις που δημιουργούν απορία γιατί τόσα χρόνια δεν είχαν κατατεθεί, δεν είχαν συζητηθεί, δεν είχαν υλοποιηθεί. Η τελευταία πρόταση που διαβάσαμε στον τύπο ακολουθεί αυτή τη λογική. Σύμφωνα με αυτή, η κυβέρνηση μελετά έναν διαφορετικό τρόπο επένδυσης της κρατικής διαφήμισης, περισσότερο αξιοκρατικό και εν τέλει, περισσότερο αποδοτικό κατά τη γνώμη μου. Ο τρόπος αυτός είναι ο εξής: το κράτος θα εμφανιστεί ως μεγάλος διαφημιζόμενος και θα αγοράσει χώρο και χρόνο για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες του, διανέμοντας διαφήμιση σε όλα τα μέσα με τον ίδιο τρόπο, εξασφαλίζοντας παράλληλα και τις αντίστοιχες εκπτώσεις. Στη συνέχεια ο αρμόδιος δημόσιος φορέας που θα κάνει τη σχετική συμφωνία, θα κατανέμει τον χώρο και τον χρόνο ανάλογα με τις ανάγκες των υπουργείων και των κρατικών φορέων, δημοσιοποιώντας με λεπτομέρειες τον αριθμό των καταχωρίσεων και των σποτ, τα μέσα που επέλεξε και το κόστος της διαφημιστικής δαπάνης. Πρόκειται για μια πρόταση που αναμφισβήτητα προάγει την αξιοκρατία και τη διαφάνεια, στοιχεία που τόσο λείπουν από την ελληνική πραγματικότητα και όλες τις εκφάνσεις της. Μια άλλη ενδιαφέρουσα πρόταση – είτε συμφωνεί κανείς μαζί της, είτε όχι – είναι αυτή της Ενωσης Επιχειρήσεων Διαφημιστικής Επικοινωνίας Βορείου Ελλάδος (ΕΕΔΕΒΕ), η οποία ζητά να αλλάξει με τροπολογία ο νόμος για την καταβολή του 30% της διαφήμισης του δημοσίου σε μέσα της περιφέρειας. Αντί για την κεντρική διάθεση των διαφημιστικών κονδυλίων από τους ίδιους τους κρατικούς οργανισμούς, η ΕΕΔΕΒΕ προτείνει να διαχωρίζεται εξαρχής το ποσοστό 30% για την περιφέρεια και να δίνεται μέσω spec σε διαφημιστικές εταιρείες που έχουν έδρα στην περιφέρεια. Γιατί μόνο έτσι θα σιγουρέψει ότι το 30% που ορίζει ο νόμος ότι πρέπει να πηγαίνει στα περιφερειακά μέσα θα πηγαίνει στα σίγουρα και δεν θα χάνεται σε κάποιους διαδρόμους διαφημιστικών εταιρειών.

Ο ΠΑΟΚ ως δεξαμενή ανήσυχων συνειδήσεων...

Είναι ωραία να νιώθεις μέρος μίας Ιδέας που αντιπροσωπεύει το νέο, το εναλλακτικό, το υγιές, το ελπιδοφόρο. Μίας Ιδέας-απάντηση στο αδιέξοδο που νιώθουμε στις πλείστες των δραστηριοτήτων μας. Όποιος και αν είναι ο στίβος της συναναστροφής – επιχειρηματικός, κοινωνικός, πολιτικός, άλλος – κυριαρχείται από απαρχαιωμένες πρακτικές και αποτελέσματα προβληματικά. Ακόμη είναι ωραίο το νέο, εναλλακτικό και υγιές, να έχουν αφετηρία τη γενέθλια σου πόλη, κυριότερα δε όταν αυτό έχει το δικέφαλο στο στήθος και το χρώμα είναι ασπρόμαυρο. Ενδεχομένως στο νέο φαινόμενο «ΠΑΟΚ», λίγη να έχει δοθεί σημασία, στους συμβολισμούς και τις αξίες που πρεσβεύει. Βγάζοντάς το έξω, από τα στενά ποδοσφαιρικά όρια, ας το ενσωματώσουμε στη μεγάλη εικόνα του χώρου που λέμε Ελλάδα σήμερα. Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο, ως λαοφιλέστερη κοινωνική εκδήλωση, αντανακλά την κοινωνία και «δίκειν κατόπτρου» ας το αξιοποιήσουμε. Τι βλέπουμε; Του συστήματος την ατμόσφαιρα να διακατέχεται από αδικία, αναξιοκρατία, αλαζονεία, πρακτικές αυτοκαταστροφής. Κακό παραγόμενο αποτέλεσμα (λέγε με θέαμα), προβληματική σχέση με τους πολίτες - καταναλωτές (στα γήπεδα ο καθείς κάνει ότι του κατέβει. Λέγε με χούλιγκαν), ομιχλώδης οικονομικές συναλλαγές και χρηματοδοτήσεις. Στον αντίποδα υπάρχει το μοντέλο ΠΑΟΚ, ως πρόταση για τη πρόοδο και ένα καλύτερο αύριο: Διοίκηση με γνώση του αντικειμένου που διαχειρίζεται, με διάθεση προσφοράς, με (αντ)αμοιβή για αυτό ακριβώς που διαχειρίζεται και σύμφωνα με την πορεία του (και όχι συνδεόμενο με αλλότριες σκοπιμότητες), με χρηματοδότηση από τη λαϊκή βάση, με λαϊκή συμμετοχή, με ξεκάθαρα στοιχεία οικονομικής διαχείρισης, με άμιλλα και σεβασμό στον αντίπαλο. Κυριότερα δε με διάρκεια και υπομονή! Δίχως εσωστρέφεια και μεμψιμοιρία, με όραμα. Κάπως έτσι ένα προβληματικός σύλλογος επιλύει τα θέματά του, αξιοποιεί τις ευκαιρίες που του έδωσε ο διακανονισμός του αμαρτωλού παρελθόντος. Πρωτοπορεί και χτίζει το αύριο με σύνεση και προγραμματισμό. Με ΕΡΓΑΣΙΑ και εκπαίδευση. Δίχως να εθίζει τον κόσμο (του) στη νίκη, τον εκπαιδεύει στους κανόνες και την ομορφιά του παιχνιδιού. Στην γοητεία του αγωνίζεσθαι. Κάπως έτσι χτίζεις συνειδήσεις και γίνεσαι παράδειγμα ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς, γίνεσαι σύμβολο πρωτοπορίας και εξέλιξης. Η επικράτηση του ΠΑΟΚ έναντι του συστημικού και κατεστημένου Ολυμπιακού, σηματοδοτεί πολλά περισσότερα από μία νίκη γοήτρου. Δείχνει ένα καλύτερο αύριο σε φόντο ασπρόμαυρο. Ο ΠΑΟΚ ήταν και παραμένει μία δεξαμενή ανήσυχων συνειδήσεων, ένα σμιλευτήρι προόδου. Οι αξίες αυτού του ΠΑΟΚ καθοδηγούν και εμπνέουν απέναντι στο κυρίαρχα συστήματα, διαφθοράς, παρακμής και άστοχης διαχείρισης ισχύος.

Ο ΠΑΟΚ των αντιθέσεων...

Κι όμως αυτός είναι ο ΠΑΟΚ που ξέρουμε। Ο ΠΑΟΚ των αντιθέσεων, ο ΠΑΟΚ του μαύρου και του άσπρου, ο ΠΑΟΚ του ζενίθ και του ναδίρ। Σκεφτείτε λίγο। Στην πολύχρονη ιστορία μας, η ομάδα μας ΠΟΤΕ δεν μας έδινε μόνο χαρές ή μόνο λύπες, αλλά και τα δύο ταυτόχρονα। Σκεφτείτε λίγο। Το πρωτάθλημα του 1985 συνοδεύθηκε με μια ήττα ντροπή 1-4 από τη Λάρισα, στον τελικό κυπέλλου του ΟΑΚΑ। Η πορεία ντροπής πριν 3 χρονια στο πρωτάθλημα συνοδεύθηκε με μια μεγαλοπρεπή τριάρα στα σκουλήκια। Το κύπελλο του 2001, με την 4άρα στο γαύρο στην Αθήνα συνοδεύθηκε με απεργίες και αποχές των παικτών που έφεραν τον ΠΑΟΚ στο χείλος του γκρεμού। Χαρμολύπη δηλαδή। Αν σκεφθώ, θα βρω κι άλλα। Αυτό είναι το DNA του ΠΑΟΚ। Απο τη χαρά στη λύπη και το αντίθετο।Ο ΠΑΟΚ σήμερα απλά επιβεβαίωσε αυτή του την ιδιότητα। Οπότε ηρεμήστε όλοι। Οι θριαμβευτές του Καραϊσκάκη, δεν έγιναν...σαρδέλες μέσα σε 10 μέρες। Είναι άνθρωποι και κουράστηκαν। Δεν δικαιολογώ την απαράδεκτη εμφάνιση σε καμία περίπτωση। Είναι ντροπή για τον ΠΑΟΚ τέτοιες εμφανίσεις. Έλα όμως που είναι μέρος της ιστορίας του, θέλουμε δεν θέλουμε. Κάποια στιγμή θα συνέβαινε κι αυτό. Το περιμέναμε. Η στραβή θα γινόνταν, το γράφαμε όλοι μας εδώ μέσα. Σύμφωνοι, δεν την περιμέναμε σε αυτό το παιχνίδι. Όλα όμως είναι μέσα στο πρόγραμμα. Ποδόσφαιρο είναι. Απο εδώ και πέρα, πρέπει να δούμε την επόμενη μέρα. Οι μεγάλες ομάδες διακρίνονται από την ικανότητά τους να διαχειρίζονται παραγωγικά τις αναποδιές. Αυτό πρέπει να κάνει και ο ΠΑΟΚ. Το διπλό στο Καυτατζόγλειο είναι περισσότερο επιβεβλημένο απο ποτέ. Και πιστέψτε με, θα είναι αρκετό να αλλάξει και πάλι το κλίμα. Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ μας. Ασπρο μαύρο. Δικέφαλος αετός!
Εμείς πρέπει να ηρεμήσουμε και να στηρίξουμε την ομάδα. Τώρα, στα δύσκολα. Να συμμετάσχουμε μαζικά στην Α.Μ.Κ. και να σταθούμε παραγωγικά πλάι στους παίκτες και τον προπονητή μας. Η στραβή ήρθε και είναι βαριά. Ήρθε όμως και ΠΡΕΠΕΙ να την αντιμετωπίσουμε. Κραυγές και κολοτούμπες δεν οφελούν. Πριν γράψετε κάτι, σκεφτείτε το δύο φορές. Απο το Κύπελλο θα μπρορούσαμε να είχαμε αποκλειστεί και νωρίτερα ή και αργότερα. Όπως αποκλείστηκε ο γαύρος και η ΑΕΚ. Είναι ο θεσμός των εκπλήξεων, τι να κάνουμε;
Θα υποστούμε αύριο την καζούρα των αλλόθρησκων, αλλά έτσι είναι η ζωή. Και νομίζω ότι είμαστε συνηθισμένοι. Τώρα είναι η ώρα να σηκωθούμε παιδιά! Επιβάλεται!
Για το παιχνίδι δεν θα πω τίποτα γιατί είδα μόνο μια ομάδα και μάλιστα πολύ καλή! Τον Πας Γιάννενα, στον οποίο πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια γιατί μας ισοπέδωσε με τη δεύτερη ομάδα του! Ο ΠΑΟΚ που ξέρουμε έμεινε στη Θεσαλλονίκη...
Ο ΠΑΟΚ θα συνεχίσει αδέλφια. Κι εμείς πρέπει να είμαστε δίπλα του, να του κρατάμε το χέρι, να του ζεστάνουμε την ψυχή, να του δώσουμε κουράγιο. Δεν χάθηκε ο δρόμος, χάθηκε ένα μονοπάτι...

ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ!!!!

O ΠΑΟΚ που ονειρευόμαστε....

Από που να αρχίσω και που να τελειώσω για το χθεσινό ματς, στο οποίο είχα την τύχη να παρευρίσκομαι, να το δω από κοντά, μαζί με άλλους 5 «καμικάζι», σε σουίτα χορηγού του Ολυμπιακού, που είναι και χορηγός του ΠΑΟΚ. Υπερηφάνεια είναι το πρώτο συναίσθημα που μου έρχεται στο μυαλό. Αυτός ο ΠΑΟΚ είναι πολύ κοντά σε αυτό που ονειρευόμαστε. Ομάδα-συνόλου, με συγκεκριμένη στρατηγική, με στόχους, με πολύ καλούς παίκτες, με παίκτες που ξέρουν τι θέλουν μέσα στο γήπεδο και δεν επηρεάζονται από μια εχθρική ατμόσφαιρα, η οποία όμως παρέμεινε στα όρια του ανεκτού, για να είμαστε δίκαιοι. Πολύ γρήγορα οι οπαδοί του Ολυμπιακού ξέχασαν τον ΠΑΟΚ και...ασχολήθηκαν με τα δικά τους. Οι δικοί μας δεν είχαν ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΓΧΟΣ και πραγματικά έπαιξαν σοβαρά, πειθαρχημένα, λες και ήξεραν ότι κάποια στιγμή θα βάλουν το γκολ και θα κερδίσουν. Εχουν περάσει αρκετές ώρες, αλλά ακόμα είμαι σοκαρισμένος από την όλη εξέλιξη. ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΣ ΠΑΟΚ ρε παιδιά, με έκανε και φούσκωνα από υπερηφάνεια! Ο Σάντος μας έβαλε τα γυαλια. Δικαιώθηκε η διοίκηση που τον εμπιστεύθηκε και τον άφησε – ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! - να δουλέψει. Μπράβο στη διοίκηση! Ανανεώστε του τώρα το συμβόλαιο και του χρόνου θα πάμε ακόμα καλύτερα.
Από εδώ και πέρα πρέπει να κάνουμε διαχείριση της νίκης σωστή και να μην πάρουν τα μυαλά μας αέρα, γιατί η κατραπακιά καιροφυλακτεί...
Ωστόσο αυτή την εβδομάδα πρέπει να χαρούμε την νίκη! Ας χαρούμε λοιπόν γιατί τα καλύτερα έρχονται...
Μεγάλη ηδονή να βλέπεις ένα Καραϊσκάκη παγωμένο, με 20.000 γαύρους να μην έχουν κουράγιο να κουνηθούν από τις θέσεις τους...
Φίλοι Ολυμπιακοί θα ήθελα απλά να σας υπενθυμίσω:
Υπάρχουν και οι ήττες στο ποδόσφαιρο.
Υπάρχουν και οι θέσεις 3,4,5,6,7, 8 κ.α.
Δεν παίρνεις τους τίτλους σπίτι σου. Τόσους τίτλους έχετε πάρει τα τελευταία χρόνια και πάλι δεν είστε ευχαριστημένοι....Η απόλυτη ματαιοδοξία!
Ο Κόκαλης δεν είναι ο Πάπας, που τον γλύφετε και τον ακολουθείται τυφλά, χρόνια τώρα! Αυτός σας κατέστρεψε κι αυτός θα φαλιρίσει την ομάδα σας, η οποία ως Α.Ε είναι ήδη χρεωμένη με πολλά εκατ. ευρώ! Και το Φάληρο θα γίνει..φάλιρο!!!
Μεγάλη ομάδα είναι η ομάδα που παλεύει με αξίες και ιδανικά για το καλύτερο. Δεν ισχύει για τη μεγάλη ομάδα το ρητό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Κι εσείς θέλατε τίτλους με κάθε κόστος, με κάθε λαδιά, με κάθε απατεωνιά. Αυτό δεν λέγεται μεγάλη ομάδα! Και εσεις δεν ήσασταν ΠΟΤΕ μεγάλη ομάδα! Το παραμύθι σας ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΔΩ!
Χωρίς ευνοϊκή διαιτησία είστε ΑΞΙΟΛΥΠΗΤΟΙ! Ακόμα και χτες ζητήσατε δύο πέναλτι σε φάσεις που ΔΕΝ ΗΤΑΝ! Ντροπή σας!
Να είστε ευχαριστημένοι με την ατυχία μας, που δεν βάλαμε δύο ακόμη γκολάκια να σας διαλύσουμε...
Ντιόγο, ο Γκαρσία σε γυρεύει παλικάρι μου, για πήγαινε να δεις τι θέλει...

Δεν μπορώ να γράψω κάτι άλλο. Είμαι υπερήφανος που ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ πήρα μια νίκη ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΗ, που δεν μπορεί να μου αμφισβητήσει ΚΑΝΕΙΣ! Όπως και οι λίγοι τίτλοι που έχω πάρει και ήταν ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟΙ!

ΕΊΜΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ!!!

ΥΓ: Τελευταία φορά που είχα πάει στο Καραϊσκάκη ήταν τον Οκτώβριο του 2005, όταν το ματς ήταν κεκλεισμένων των θυρών και είχαμε κερδίσει 2-1!

"Όπου υπήρχε δάσος, θα ξαναγίνει...δάσος"...

Η καμένη Πελοπόννησος ακόμα καπνίζει....Οι υποσχέσεις ότι το δάσος θα γίνει δάσος, έμειναν υποσχέσεις και κανείς δεν αντιδρά. Στη Μεσσηνία, ένα παραλιακό σημείο δίπλα από την πόλη της Καλαμάτας, είχε καεί ολοσχερώς. Ήταν ένα υπέροχο δάσος που έβγαζε στη θάλασσα. Ο κόσμος περνούσε μέσα απο το δάσος, απολάμβανε την υπέροχη φύση και έκανε μπάνιο σε μια καταπληκτική φυσική παραλία. Δείτε τώρα αυτό το λίνκhttp://www.costanavarino.com/Πρόκειται για ένα ιδιωτικό πάρκο που θα γίνει στο ίδιο σημείο που κάποτε ο κόσμος είχε ελεύθερη πρόσβαση! Που έκανε μπάνιο και πικ νικ. Τώρα θα πρέπει να πληρώνει αδρά, για να απολαύσει τα ίδια πράγματα, στο ίδιο σημείο! Αντί να προστατέψουν τα καμένα, τα δίνουν σε ιδιωτικές εταιρείες! Και μετά αναρωτιώμαστε γιατί καίγονται τα δάση μας! Η απόλυτη υποκρισία, η απόλυτη ξετσιπωσιά! Όλα έγιναν στη λούφα. Η εταιρεία στέλνει αυτό το λίνκ για να διαφημίσει τον...παράδεισο που ετοιμάζει! Διαφημιστικά δηλαδή! Τον Μάιο του 2010 θα είναι έτοιμο...Ντροπή αλήτες πολιτικοί! Ντροπή σας ξεφτιλισμένοι, όλοι. Γαλάζιοι, πράσινοι, κοκκινοι, κίτρινοι....Κάτι τέτοιες στιγμές μου έρχεται να κατέβω στους δρόμους και να πάω να κάψω τη μαμημένη τη βουλή. Να την κάνω λαμπόγυαλο...Και μετά λέμε πως γεννιέται η βία....ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ. ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ. ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ...ΚΤΗΝΗ! ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΑ ΤΕΡΑΤΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΞΕΠΟΥΛΑΤΕ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ....ΟΥΣΤ!